Başka Ülkeden ABD Vizesine Başvurulur mu?

"Türkiye’de randevu bulamıyorum, başka ülkeden başvursam olur mu?" sorusu Türkçe forumlarda çok sık sorulur ve çoğu zaman kurumsal bir cevap bulamaz. Bu yazı, ABD Türkiye Misyonu’nun kendi sayfasındaki ifadeye dayanır.

Kural ne diyor: nerede başvurmanız gerekir?

ABD Türkiye Misyonu’nun vize sayfasındaki ifade nettir: nonimmigrant vize başvurucuları mülakat randevularını ikamet ettikleri veya vatandaşı oldukları ülkedeki ABD Büyükelçiliği veya Konsolosluğu’ndan almalıdır.

Buradaki iki ölçüt birbirinin alternatifidir: ya o ülkenin vatandaşısınızdır ya da orada ikamet ediyorsunuzdur. Türk vatandaşı olarak Türkiye zaten vatandaşlık ülkenizdir. Başka bir ülkede ikamet ediyorsanız, o ülke de ikamet ölçütünü karşılayabilir.

Bu bir yasak ifadesi değil, bir yönlendirme ifadesidir. Ancak pratikte konsoloslukların randevu politikası bu yönlendirmeye göre kurulur ve turist olarak bulunduğunuz bir ülkede randevu bulmak ya mümkün olmaz ya da çok sınırlıdır.

Ödediğiniz ücret iade veya transfer edilir mi?

Aynı sayfa bir başka noktayı açıkça belirtir: vize başvuru ücretleri iade edilmez ve devredilemez.

Bu cümle, üçüncü ülke denemesinin asıl maliyet riskidir. Ücreti bir ülkede ödeyip randevu alamazsanız ya da başvurunuz uygun görülmezse, o ödemeyi ne geri alabilirsiniz ne de başka bir ülkeye aktarabilirsiniz. "Denemesi bedava" değildir.

İkamet izni ne işe yarar?

Başka bir ülkede geçerli bir ikamet izniyle yaşıyorsanız, o ülke sizin için ikamet ölçütünü karşılayan ülke olabilir. Burada belirleyici olan, turist olarak bulunmak değil, o ülkede yerleşik olmanızdır.

Öte yandan her temsilciliğin kendi başvuru kabul uygulaması bulunur ve bu uygulama ülkeden ülkeye değişebilir. Bu yazı, tek tek ülkelerin kabul koşullarını sayma iddiasında değildir; başvurmayı düşündüğünüz ülkedeki ABD temsilciliğinin kendi sayfasını doğrudan okumanız gerekir.

Randevu yoğunluğu bir gerekçe midir?

Türkiye’de bekleme süresinin uzun olması, başka bir ülkeden başvuru için kendiliğinden bir hak doğurmaz. Yoğunluk bir kolaylık gerekçesi değildir; yukarıdaki ikamet/vatandaşlık ölçütü yerinde durur. Türkiye’deki randevu seçeneklerini randevu erkene alma yazımızda ayrıca ele alıyoruz.

Üçüncü ülkede değerlendirme ölçütü değişir mi?

Hangi ülkeden başvurursanız başvurun, başvurunuz aynı hukuki çerçeveye göre değerlendirilir. Konsolosluk değiştirmek, daha önce alınmış bir ret kararını geçersiz kılmaz veya yeni bir değerlendirme ölçütü doğurmaz. Tekrarlayan ret durumunu ikinci kez ret yazımızda ele alıyoruz.

Düzenleme tam olarak ne diyor?

Konu bir uygulama alışkanlığı değil, yazılı bir kurala bağlıdır. 22 CFR 41.101 "Başvuru yeri" başlığını taşır ve ana kuralı açıkça koyar: göçmen olmayan vize başvurusu yapan kişi, ikamet ettiği yer üzerinde yetkisi bulunan konsolosluk ofisine başvurur.

Üçüncü ülke başvurusuna kapı açan istisna da aynı maddenin içindedir. Kişinin fiilen bulunduğu ama ikamet etmediği bölge üzerinde yetkisi olan bir konsolosluk ofisi, takdir yetkisiyle veya Dışişleri Bakanlığı’nın yönlendirmesiyle o başvuruyu kabul etmeyi kabul etmişse, başvuru orada yapılabilir. Metindeki belirleyici sözcük budur: bu bir hak değil, karşı tarafın kabulüne bağlı bir olanaktır.

Buradan çıkan pratik sonuç şudur: "üçüncü ülkeden başvurulabilir mi" sorusunun genel geçer bir cevabı yoktur. Cevap, başvurmayı düşündüğünüz ülkedeki konsolosluğun o dönemde ikamet etmeyen başvurucuları kabul edip etmediğine bağlıdır; bu politika ofisten ofise ve dönemden döneme değişebilir. Aynı düzenleme, hangi konsolosluğun hangi coğrafi alan için yetkili olduğunu belirleme yetkisini de Dışişleri Bakanlığı’na bırakır.

Kalış süresini aştıysanız üçüncü ülke seçeneğiniz var mı?

Bu, yazının en kritik noktasıdır ve tartışmalarda çoğunlukla atlanır. Aynı düzenlemenin devamı, önceki göçmen olmayan vizesi INA 222(g) uyarınca hükümsüz kılınmış bir kişi için ana kuralı devre dışı bırakır. Bu durumdaki kişi, yeni bir göçmen olmayan vize başvurusunu vatandaşı olduğu ülke üzerinde yetkisi bulunan konsolosluk ofisine yapmak zorundadır.

Yani ABD’de izin verilen kalış süresini aşmış bir Türk vatandaşı için üçüncü ülke seçeneği kural düzeyinde kapanır; başvurunun Türkiye’ye ait yetki alanında yapılması beklenir. Düzenleme bu kuraldan ancak olağanüstü koşulların varlığı belirlenmişse ayrılmaya izin verir ve bu koşulları dar biçimde sayar; örneğin yetersiz hizmet alan bölgelerde görev yapan hekimler için özel bir durum tanımlanmıştır.

Kalış süresinin aşılmasının sonuçlarını ayrıca I-94 süresini aşmak yazısında ele aldık.

Başvurmadan önce neyi doğrulamalısınız?

Üçüncü ülkeden başvuru fikri gündeme geldiğinde sırayla doğrulanması gereken üç şey vardır. Birincisi, o ülkedeki ABD konsolosluğunun ikamet etmeyen başvurucuları o dönemde kabul edip etmediği. İkincisi, kendi durumunuzun düzenlemedeki istisna kapsamına girip girmediği — özellikle geçmişte bir kalış süresi aşımı varsa. Üçüncüsü, randevu ve ödeme adımlarının o ülkenin kendi sistemine ait olduğu ve Türkiye’de yapılmış bir ödemenin oraya taşınmadığı.

İkametin nasıl ortaya konacağı da bu tablonun parçasıdır. Düzenleme “ikamet” ile “fiilen bulunma” arasında ayrım yaptığı için, başvuracağınız ülkede bir oturum izniniz varsa bunun geçerli ve güncel olması beklenir. Turistik bir girişle o ülkede bulunuyor olmak, kendiliğinden oranın yetki alanına girdiğiniz anlamına gelmez; kuralın tanıdığı olanak, ofisin kabulüne bağlı kalmaya devam eder.

Bu üç başlık doğrulanmadan kurulan bir plan, çoğunlukla ödenmiş ama kullanılamayan bir ücretle ve kaybedilmiş bir randevu penceresiyle sonuçlanır.

Bu yazıda bilerek yapılmayanlar

"Şu ülkeden kolayca alınır", "üçüncü ülke onay şansını artırır" gibi iddialar bu yazıda yer almaz; bunları destekleyen resmî bir kaynak yoktur. Ayrıca ülke ülke bekleme süresi tablosu verilmemiştir: bu veriler değişkendir ve anlık olarak resmî kaynaktan kontrol edilmelidir.

Bu rehberdeki bilgi nereden geliyor?

Başvuru yeri kuralı, ikamet etmeyen başvurucuya ilişkin istisna ve INA 222(g) kolu 22 CFR 41.101 metninden; konsolosluk uygulaması ve ücretin iade edilmezliği ABD Türkiye Misyonu’nun vize sayfasından alınmıştır. Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez.